ขอเชิญร่วมกิจกรรม นางฟ้าตะกายดอย ครั้งที่ 1 HELPSCHOOL TRIP PROJECT 1

You are cordially invited to participate this activity

บ้านพักเด็กกำพร้าที่ก่อสร้างไปได้กว่า 80 เปอร์เซ็นต์แล้วในขณะนี้

The Orphanage house sponsored by HELPSCHOOL,being constructed with 80 % process

We are aiming to bring the these items to donate to students and school such as writing chalk
เราตั้งใจว่าจะนำสิ่งของที่จำเป็นไปมอบให้ทางโรงเรียนและเด็กนักเรียน

Notebooks
สมุด

pens

ปากกาลูกลื่น

Pencils ดินสอดำ

Erasors

ยางลบ

Rulers

ไม้บรรทัด

สมุดขนาดต่างๆ

Socks
ถุงเท้า




Socks for small kids ถุงเท้าสำหรับเด็กเล็ก


Socks for giels medium size
ถุงเท้าสำหรับเด็กหญิงขนาดกลาง

Socks for boys ,large size

ถุงเท้าสำหรับเด็กชาย ขนาดใหญ่

Socks for boy,mediun size

ถุงเท้าสำหรับเด็กชาย ขนาดกลาง

Sock for Novices

ถุงเท้าสีน้ำตาลสำหรับสามเณรที่เรียนรวมกับเด็กนักเรียนที่นั่น

Rubber boots

รองเท้าบู๊ทยาง

Backpack

กระเป๋าเป้ใส่หนังสือ

Backpack for boys ( large )

เป้เด็กชายโต

Backpack for girls ( large )

เป้เด็กหญิงโต

Backpack for boys (medium)

เป้เด็กชายขนาดกลาง

Backpack for girls (medium)

เป้เด็กหญิงขนาดกลาง

Backpack for young boys

เป้เด็กชายโต

Winter jacket with track suit pants

ชุดกันหนาวเด็กหญิง

Winter jacket for boys

เสื้อกันหนาวเด็กชาย

Underware for girls (large)

กางเกงในเด็กหญิง

Underware for girl (small)

กางเกงในเด็กหญิง (เล็ก)

Underware for boys

กางเกงในเด็กชาย

Donated pens and pencils
ปากกาและดินสอที่ได้รับบริจาคซึ่งบรรดาลูกเรือรวบรวมจากโรงแรมที่ไปพักมาจากทั่วโลก

Parts of soap collected from different hotels around the world,donated by our kind donors,especially our cabin crew collegues

สบู่ที่เหล่าลูกเรือได้เก็บรวบรวมจากโรงแรมต่างๆทั่วโลก

ขอเรียนเชิญทุกท่านร่วมขึ้นไปตะกายดอย กับเหล่านางฟ้า(แก่ๆ) และเทวดา(เหี่ยวๆ)

โครงการ HELPSCHOOL ซึ่งเป็นโครงการที่มุ่งหวังผลกำไรทางความสุขและความเป็นอยู่ที่ดีและการศึกษาของเหล่าเด็กน้อยที่ด้อยโอกาส ตามแนวตะเข็บชายแดน ด้านจังหวัดทางภาคเหนือของประเทศไทย โดยกลุ่มพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินคนไทยในสายการบินคาเธ่ย์ แปซิฟิค ซึ่งประจำอยู่ที่ต่างเมืองในประเทศต่างๆไม่ว่าจะเป็น กรุงเทพฯ ฮ่องกง ลอสแองเจลลีส ซานฟรานซิสโก จะจัดกิจกรรมที่ชื่อว่า นางฟ้าตะกายดอย โครงการ 1 ระหว่างวันที่ 28-31 มกราคม 2553 นี้ ณ โรงเรียนดอยสามสิบ อ.ฝาง จ.เชียงใหม่

โครงการ HELPSCHOOL ได้เกิดขึ้นราวเกือบสองปีที่ผ่านมา เราได้หยิบยื่นความช่วยเหลือให้กับโรงเรียนต่างๆมาแล้ว 4 แห่งรวมจำนวนเด็กนักเรียนกว่า 1000 คน ตามโรงเรียนแถบแนวชายแดนด้านจังหวัด เชียงใหม่ และแม่ฮ่องสอน

โครงการที่กำลังดำเนินการอยู่ในขณะนี้คือ การก่อสร้างบ้านพักเด็กกำพร้า ให้กับโรงเรียนบนดอยสามสิบ ชายแดนด้านอำเภอฝาง จ.เชียงใหม่ ขณะนี้การก่อสร้างดำเนินไปได้กว่า 80 เปอร์เซ็นต์แล้ว ( ดูภาพและเรื่องราวได้จากบทความก่อนหน้านี้ ) เราคาดหวังว่า จะแล้วเสร็จเร็วๆนี้ และเราเหล่าตัวแทนกลุ่มพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินคนไทย สายการบินคาเธ่ย์แปซิฟิค จะถือโอกาสเดินทางขึ้นไปเปิดบ้านให้เด็กๆได้เข้าอยู่ในช่วงที่เราเดินทางขึ้นไป นอกจากนี้กิจกรรมอื่นๆได้แก่ มอบสิ่งของให้เด็กนักเรียน เช่น เสื้อกันหนาว กระเป๋าหนังสือ หมวกกันหนาว ถุงเท้า ถุงมือ ชุดชั้นใน รองเท้า กางเกงขายาว ส่วนสิ่งของที่จะมอบให้ทางโรงเรียน ได้แก่ อุปกรณ์การเรียนการสอน เครื่องเขียน อุปกรณ์โสตทัศนูปกรณ์ เช่น ทีวี เครื่องเล่นแผ่นดีวีดี จานดาวเทียมขนาดเล็ก เครื่องให้กำเนิดไฟฟ้า เพื่อใช้ในโรงเรียน

นอกจากมอบสิ่งของที่จำเป็นแล้ว เรายังจะจัดกิจกรรมร่วมกับเด็กๆที่โรงเรียน เช่นวาดรูป ระบายสี เล่นเกมส์ ฉายหนังให้น้องดู เป็นต้น นอกจากนี้เรายังจะได้เรียนรู้การอยู่ร่วมกับคนอื่น ต่างวัฒนธรรม ต่างเชื้อชาติ ต่างสถานที่ เป็นการเปิดความคิด เปิดโลกทรรศน์ ของเรา

โครงการ HELPSCHOOL จึงอยากขอเชิญชวนผู้มีจิตเมตตาต่อเด็กๆ ได้มีส่วนร่วมกับโครงการนี้โดยทั่วกัน หากท่านใดที่สนใจอยากเดินทางไปตะกายดอยกับเหล่านางฟ้าหรืออยากมีส่วนร่วมโดยการมอบปัจจัยให้ทางตัวแทนโครงการนำไปจัดซื้อสิ่งของที่จำเป็นเพื่อนำไปมอบให้เด็กๆ เชิญติดต่อหลังไมค์ได้ ที่ คุณหนุ่ย ผู้เป็นตัวแทนโครงการ อีเมล์คือ paisarns@hotmail.com มือถือ 081-9093803 ฮ่องกง 9520 0477 หรือ 2952 6464

ขอกราบขอบพระคุณในจิตเมตตาที่มีต่อเด็กด้อยโอกาสร่วมกันครับ

ตัวแทนจาก HELPSCHOOLเดินทางไปตรวจเยี่ยมการก่อสร้างบ้านพักเด็กกำพร้าและมอบสิ่งของที่จำเป็นให้เด็กๆ HELPSCHOOL third Trip

เมฆเริ่มก่อตัว

เมฆฝนมาแล้วครับ

ฝนกำลังมาครับ

เดินกลับบ้านกันครับ


เณรสองรูปนี้ก็ต้องฝ่าสายฝนกลับวัดครับ


หนูน้อยกับร่มคันโปรด


ฝนตกที่บนดอย ที่เห็นเป็นสนามหน้าอาคารเรียนครับ


ฝากรอยยิ้มให้พี่ๆครับ


ถ่ายรูปหมู่เสร็จแล้ว บอกให้ถอดเก็บไว้ก็ไม่ยอมถอดกันครับ

เณรรูปนี้เลือกเสื้อกันฝนสีแดง ท่านก็ไม่ค่อยเห่อเท่าไหร่เลยครับ

ได้รับเสื้อกันฝนทุกคนเลยครับ

จับปูใส่กระด้ง ก่อนถ่ายรูปหมู่

เด็กๆเห่อระฆังกันมาก เพราะที่โรงเรียนไม่เคยมีระฆังใช้ครับ

ระฆังใบนี้สนับสนุนโดย พี่บูรณ์ Inflight Service Manager ของเราครับ

ทำใจลำบากครับ สวยไปหมด

ขอบคุณครับ

ขอบคุณครับ

ขอบคุณน้าแมวที่มอบให้เราครับ

ชื่นชมกันใหญ่

หนูเลือกสีเขียวค่ะ

วันที่ 14 กันยายน 2552 ผมเดินทางขึ้นดอยสามสิบคนเดียวอีกครั้งหนึ่ง ท้ายรถกะบะขับเคลื่อนสี่ล้อของผมบรรทุกสิ่งของเสียเต็มเอี้ยด ไม่ว่าจะเป็นเสื้อกันฝน ถุงใส่ของลายการ์ตูนสีสันสดใส ขนม ของใช้ของเด็กจำพวก ปากกา ดินสอ กระดาษ สบู่ก้อน สิ่งเหล่านี้ผมได้เก็บรวบรวมเมื่อเดินทางไปพักตามโรงแรมต่างๆทั่วโลก บางอย่างไม่มีค่าสำหรับเรา แต่สำหรับคนยากไร้ พวกเขาไม่มีทางเลือกครับ นอกจากนี้ยังมีของใช้ส่วนตัวของผม และสิ่งสำคัญคือ ผมได้บรรทุกความหวัง ความสุข ลงไปหลังรถเสียเต็มที่ ผมเคยสัญญาเด็กๆว่าจะขึ้นไปเยี่ยมพวกเขา จะไปฉายหนังให้พวกเขาดู

ก่อนเดินทางออกจากตัวอำเภอฝาง จ.เชียงใหม่ ผมแวะซื้อขนมสำหรับนำไปแจกเด็กๆ รวมทั้งข้าวห่อและหนังสือพิมพ์ หนังสืออ่านเล่นเพื่อนำไปฝากให้กับทหารที่ประจำอยู่ที่ด่านตามแนวชายแดน แรงใจและความใฝ่ฝันผลักให้รถที่ผมขับทะยานขึ้นสู่จุดหมายที่ยอดดอย

เด็กๆและคุณครูต่างมารอผมอยู่ตรงประตูทางเข้าหมู่บ้าน ครูบอกว่าเด็กๆตื่นเต้นกันมาก มารอเพื่อที่จะช่วยผมขนของไปที่โรงเรียน ครูบอกว่าถนนลื่นและเละเป็นโคลน ไม่อยากให้ผมเสี่ยงเอารถไปติดหล่ม เด็กๆช่วยกันขนของเดินลงและขึ้นเนินอยู่หลายรอบ ผมกะด้วยสายตา ระยะทางน่าจะอยู่ที่ราว 3 กิโลเมตร ของบางอย่างหนักเอาการ เช่นจอสำหรับฉายภาพยนต์ขนาด 6 คูณ 4.5 เมตร น้ำมันเบนซินสำหรับเติมเครื่องปั่นไฟฟ้า 4 แกลลอน หม้อปรับแรงดันไฟฟ้า ของอีกมากมายจิปาถะ หนูน้อยคนหนึ่งถามผมว่า น้าจะย้ายขึ้นมาอยู่กับพวกเราหรือครับ อีกคนถามว่า น้าย้ายบ้านหรือ

เมื่อเราเดินเท้าไปถึงโรงเรียน เด็กหญิงและเด็กชายตัวน้อยที่ไม่สามารถยกของหนักได้ ได้เข้าแถวรอผมอยู่แล้ว คุณครูบอกให้เด็กทุกคน สวัสดีผม จากนั้นผมจึงเริ่มกิจกรรมแรกคือการ แจกถุงสำหรับใส่ของลายการ์ตูน สีสันสดใส ซึ่งได้รับความเมตตาจากคุณแมว (พีระรัศม์ สุพรรณธะริดา) แห่งบริษัทลักกี้สตาร์การทอจำกัด ซึ่งเป็นเพื่อนของพี่หนู ( SIRIBHODHI K ) Inflight Service Manager คนงามของพวกเรานั่นเอง

จากนั้นผมได้แจ้งครูว่า ให้สอนไปตามปกติ ผมได้เดินบันทึกภาพบรรยากาศทั่วๆไปในระหว่างที่คุณครูสอนเด็กๆ บ่ายวันนั้นฝนเทลงมาอย่างลืมหูลืมตาไม่ขึ้น หลังคาห้องเรียนที่มุงด้วยสังกะสีปะทะกับสายฝน ทำให้นักเรียนแทบไม่ได้ยินเสียงของคุณครูที่กำลังอธิบายบทเรียนอยู่

บ่ายโมงกับสิบนาที ปกติแล้วเด็กๆต้องเข้าแถวหน้าเสาธงเพื่อร้องเพลงชาติ เชิญธงลงจากเสาแล้วพับเก็บไว้ ทำอย่างนี้เป็นประจำทุกวันที่มีการเรียนการสอน แต่วันนี้มีเพียงตัวแทนสามคนใส่เสื้อกันฝน ฝ่าสายฝนออกไปปฏิบัติหน้าที่ การเชิญธงลงจากเสาท่ามกลางสายฝนจึงเป็นเรื่องปกติในหน้าฝนเช่นนี้ แต่สำหรับผมมันเป็นเรื่องที่น่าทึ่ง ซึ่งสื่อถึงความอดทน ซื่อสัตย์และรับผิดชอบต่อหน้าที่

หลังเลิกเรียน บรรดาครูให้เด็กโต 3-4 คนช่วยผมขนสัมภาระเข้าที่พัก ซึ่งผมได้ถูกจัดให้เข้าพักกับบรรดาครูที่บ้านพักครู ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากโรงเรียนไปราว 150 เมตร คืนนั้นผมได้ทดสอบฉายภาพยนต์โดยใช้ไฟฟ้าจากเครื่องปั่นไฟฟ้าและอาศัยผนังบ้านพักครูเป็นจอภาพยนต์ ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีครับ ผมต้องทดสอบให้แน่ใจว่า แรงดันไฟฟ้าจากเครื่องปั่นไฟฟ้ามีความสม่ำเสมอ เพื่อที่จะฉายจริงให้เด็กๆและคนในหมู่บ้านชมในคืนถัดไป

ผมหลับตาลงด้วยความเพลีย แต่ความฝันนำผมล่องลอยไปแล้ว ลอยไปยังภูเขาสูง ที่นั่นเต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเด็กๆก้องกังวาลไปทั่วหุบเขา ที่ซึ่งไร้เสียงปืนและการเข่นฆ่า

ผมสะดุ้งตื่นเพราะได้ยินเสียงทหารวิ่งออกกำลังกายแต่เช้ามืด สำหรับบนภูเขาที่หนาวเย็นและกันดารเช่นนี้ กาแฟผสมกึ่งสำเร็จรูปเป็นซองก็เป็นสิ่งที่วิเศษสุดแล้วสำหรับเช้าวันใหม่ หลังอาการเช้า ผมเดินมุ่งสู่โรงเรียนอีกครั้ง ขนมกรุบกรอบเป็นของที่เด็กๆไม่ได้ลิ้มลองบ่อยมากนัก พวกเขาไม่ได้เงินค่าขนมมาโรงเรียนดังนั้น ขนมซองละ 5 บาทเป็นสิ่งที่แพงเกินเอื้อม

ผมมองฝ่าม่านเมฆฝนที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ เห็นตัวอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่อยู่ลิบๆ แต่ข้างล่างด้านโน้นกับข้างบนนี้ต่างกันอย่างลิบลับ

ตอนสายของวันนี้ ผมมอบเสื้อกันฝนให้กับเด็กๆและคุณครู เมื่อครูบอกให้เด็กๆแกะเอาเสื้อกันฝนออกมาใส่เพื่อถ่ายรูปร่วมกัน หลังถ่ายรูปเสร็จ เด็กหลายคนไม่ยอมถอดเสื้อกันฝนออก ทั้งๆที่มีแดดจ้า บางรายเดินกลับเข้าเรียนในชุดกันฝน โลกของเด็กบางครั้งก็ซับซ้อนเกินกว่าที่ผู้ใหญ่อย่างเราจะเข้าใจ

เชิญชมภาพความคืบหน้าการก่อสร้างบ้านพักเด็กกำพร้าล่าสุด Latest construction process of Doi Samsip Orphanage Home

Exterior of the orphanage house after completetion

Side view of the house

Front view of the house with roof extention

Inner wall of the house

ข้าพเจ้าได้รับข่าวความคืบหน้าการก่อสร้างบ้านพักเด็กกำพร้าที่โรงเรียนบนดอยสามสิบจากคุณเมืองชื่น เมื่อคราวที่ข้าพเจ้าเดินทางกลับบ้านที่ ฝาง เมื่อช่วง 19-22 สิงหาคมที่ผ่านมาว่า การก่อสร้างดำเนินไปได้กว่า 80 เปอร์เซ็นต์แล้ว ขณะนี้กำลังเก็บรายละเอียดภายในตัวบ้านอยู่ บนดอยฝนตกหนักเหลือเกิน เด็กๆน่าจะย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านได้เมื่อฤดูฝนผ่านไปแล้ว ข้าพเจ้าตื่นเต้นไม่แพ้เด็กๆและเพื่อนๆพี่ๆผู้มีส่วนร่วมในการก่อสร้างครั้งนี้ ความตั้งใจของข้าพเจ้าไม่สัมฤทธิ์ผล ชีวิตส่วนตัวก็มีอะไรให้แก้ไขอยู่ร่ำไป เวลาที่กำหนดไว้ว่าต้องเป็นไปตามที่วางแผนไว้ หนึ่ง สอง สาม บางทีก็มีเหตุให้ต้องเปลี่ยนแปลง ชีวิตไม่สำเร็จรูป ขนาดบะหมี่ยังกึ่งสำเร็จรูปเลย

เมืองฝางคราวฤดูฝนเขียวชะอุ่มไปทั้งเมือง ข้าวในนากำลังโตด้วยน้ำจากฟ้า ทีแรกตั้งใจว่า จะนำเสื้อกันฝนและกระเป๋าที่ได้รับความเมตตาจากคุณแมวไปแจกเด็กๆ ทั้งๆที่ของถูกส่งไปจากกรุงเทพฯแล้ว ก็มีเหตุให้เลื่อนออกไปเนื่องจากมีปัญหาให้ต้องแก้ไขภายในครอบครัว ข้าพเจ้าสัญญากับคุณเปิงจื่นว่า จะขึ้นไปเยี่ยมเด็กๆที่บนดอย หากข้าพเข้ากลับมาพักร้อนช่วงต้นเดือนกันยายน พร้อมกับจะนำสิ่งของมามอบให้เด็กๆตามที่เจ้าภาพเขาได้ตั้งใจไว้

When I met Mr.Purngchuen again on my visit to Fang,my hometown,during 19-22 August 2009,I was very pleased to learn about a very smooth progress of the construction of the orphanage house at Doi Samsip school.The construction covers around 80 % of the total building.The remaining of the job is the interior of the house.There is alot of rain on the mountain this year.I wish that the kids could move in when the rainy season finishes.I am no less excited than the kids as well as my collegues who contribute to this construction.The construction must be paused at certain period due to heavy rain.Things might not be going as plan but considered quite smooth.My personal life and family problem need attention this time.Life may not be like instant noodles.The Thais always say this.We need to put some hot water to enjoy it .Am I going out of the road too far?

Fang become lush in rainy season.Rice is abundant in the vast field.Initially,I intended to visit Doi Samsip school to distribute the raincoats and utility bags to the kids despite problem in my family but I need to postpone it.I gave a promise to Mr.Murngchuen that I would visit the school once I return to Fang during my leave at the begining of September 2009 to distribute those stuff to the kids as intended by the donors.

โครงการ HELPSCHOOL ได้รับความเอื้อเฟื้อเพิ่มเติมเป็นสิ่งของ RECENT DONATION RECEIVED BY HELPSCHOOL PROJECT

คลิกที่ภาพเพื่อชมภาพขนาดใหญ่ครับ

click at picture to enlarge !!!

ถุงกระสอบพิมพ์ลาย มีหูหิ้ว ได้รับความเอื้อเฟื้อจาก

คุณแมว - พีระรัสมิ์ สุพรรณธะริดา

ข้าพเจ้าได้รับการติดต่อจากพี่หนู ( SIRIBHODHI K ) ว่าเพื่อนพี่หนู ชื่อคุณแมว ได้รับทราบถึงโครงการ HELPSCHOOL ของเราชาวพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินคนไทยในสายการบินคาเธ่ย์ แปซิฟิค คุณแมวจึงอยากมีส่วนร่วมช่วยเหลือเด็กๆ ด้วยการมอบถุงซึ่งทำจากวัสดุที่เป็นกระสอบพลาสติก พิมพ์ลายอย่างสวยงาม เพื่อเอาไปแจกให้เด็กๆตามโรงเรียนในโครงการ คุณแมวได้กรุณาส่งของดังกล่าวไปให้กับเพื่อนของข้าพเจ้าซึ่งเป็นผู้รับมอบของแทน ขณะนี้สิ่งของเหล่านั้นเก็บไว้ที่บ้านของเพื่อนข้าพเจ้าที่กรุงเทพฯ ประกอบไปด้วย ถุงกระสอบพลาสติก มีขนาดใหญ่กว่ากระดาษขนาดเอ4 เล็กน้อย พิมพ์ลายการ์ตูนหลากหลายแบบอย่างสวยงาม มีหูหิ้ว และซิบรูดที่ปากถุง จำนวนทั้งสิ้น 100 ใบ นอกจากนี้ยังมีถุงกระสอบพิมพ์ลายใบใหญ่ จำนวน 19 ใบ ซึ่งคุณแมวบอกว่า มีประโยชน์ต่อทางโครงการคือใช้สำหรับใส่ของบริจาคในระหว่างการขนส่งขึ้นไปที่เชียงใหม่

พวกเราพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินคนไทยในสายการบินคาเธ่ย์ แปซิฟิค ขอกราบขอบพระคุณมายังคุณแมว ( พีระรัสมิ์ สุพรรณธะริดา ) เป็นอย่างสูงสำหรับจิตเมตตาที่มีส่วนร่วมในการมอบสิ่งของดังกล่าวข้างต้นเพื่อนำไปมอบให้กับเด็กๆด้อยโอกาส ตามโรงเรียนต่างๆในโครงการ HELPSCHOOL ของเราครับ

สำหรับถุงกระสอบพิมพ์ลายข้างต้นนั้น เป็นผลิตภัณฑ์คุณภาพสูงจากโรงงานของคุณแมวเองครับ คือ บริษัทลักกี้สตาร์การทอ จำกัด ตั้งอยู่เลขที่ 33/8 และ 33/11 หมู่ 4 ต.อ้อมใหญ่ อ.สามพราน จ.นครปฐม 73160 ซึ่งรับผลิตและจำหน่ายกระสอบพลาสติก ทอผ้าใบพลาสติก ผ้าพลาสติก และทำถุงปุ๋ยพลาสติก ครับ

I was informed by my senior Thai collegue,Ms.Noo ( Inflight Service Manager SIRIBHODHI K ) that her close friend,Ms. Maew ( Peerarus Suphantarida ),the owner of the Lucky Star Weaving Company Limited,would like to support HELPSCHOOL by offering utility bags so that it could be used for the transportation of the donated items to the northern part of Thailand as well as distribute the small ones to the kids we are helping in different school.Ms.Maew has already sent the bags to my friend's residense in Bangkok.The items received consist of 100 cartoon-printed,A4 sized bags and 19 large utility bags which Ms.Maew said,would be useful to carry the donated items to Chiang Mai,Thailand.

We,the Thai cabincrew community at Cathay Pacific Airways,would like to express our sincere appreciation to Ms.Maew for her kind support and contribution to this charity project aiming for better education facilities for those less fortunate ones.

These high quality utility bags are manufactured at The Luckystar Weaving Company Limited,located at 33/8,33/11 Moo 4 ,Omyai,Sampran,Nakhon Pratom 73160,Thailand.